99,5% kupujących poleca tego sprzedawcę

Polecam1588Nie polecam7

Zgodność z opisem
5
Koszt wysyłki
Obsługa kupującego
5

P-Z-ZPL-015, zielony, Dobra Szczecińska - Dobra Szczecińska, 24,1km

Dostępność: duża ilość
Dostawa: Cena nie zawiera ewentualnych kosztów płatności sprawdź formy dostawy
Cena: 2,00 zł 2.00
zawiera 23% VAT, bez kosztów dostawy
ilość szt.

towar niedostępny

dodaj do przechowalni
Ocena: 0
Producent: Wiking
Kod produktu: P-Z-ZPL-015

Opis


Cena, to koszt pobrania plików GPS - dochód przeznaczamy na rozwój części szlakowej strony. Stan aktualności plików GPS jest zgodny z datami podanymi w punkcie 10 lub 11.


  1. NUMER SZLAKU W SERWISIE www.WedrujzNami.pl: P-Z-ZPL-015
  2. NUMER SZLAKU WG PTTK: 
  3. PRZEBIEG SZLAKU:  Dobra Szczecińska - Buk - Stolec - Stacja Ornitologiczna Bolków - Płochocin - Dobra Szczecińska
  4. NAZWA SZLAKU: Pieszy Szlak Pogranicza
  5. POWIAT: Policki
  6. GMINA: Dobra Szczecińska
  7. NAWIERZCHNIE: drogi asfaltowe, utwardzone i gruntowe
  8. KOLOR: zielony pasek, pomiędzy dwoma  białymi w poziomie
  9. ROK POWSTANIA: 2021
  10. ROK OSTATNIEGO ODNAWIANIA: 2021
  11. ROK OSTATNIEGO MONITORINGU/POMIARU: 2022
  12. DŁUGOŚĆ: 24,1 km
  13. WAŻNE UWAGI: szlak o charakterze okrężnym, oznakowanie dwustronne. Spore braki w oznakowaniu, czasami dość nielogiczne ustawianie oznakowania malowanego. Oceniam w 2022 roku jako dostateczne.

Jeśli znasz szlak, a nie ma go w naszym rejestrze, prosimy o przesłanie pliku .gpx oraz kilku słów o szlaku, zdjęć, abyśmy stworzyli jego wizytówkę. A jak masz czas, zapraszamy do stworzenia opisu szlaku, według naszego systemu. Szlaki są dla wszystkich i musimy je promować wspólnie.


CHARAKTERYSTYKA SZLAKU

Szlak powstał jesienią 2021 roku w ramach Szlaku Pogranicza utworzonego przez gminę Dobra Szczecińska. Przygotowaną wersję pieszą i rowerową szlaku w tym samym kolorze. Niestety dość nie przemyślana koncepcja, wdrożona została w życie. Szlaki mają spory wspólny przebieg na odcinku Dobra Szczecińska - Stolec, w tym cały nowy ciąg pieszo-rowerowy wzdłuż granicy. Można było inaczej to zaprojektować, niestety "zawodowcy" z ROS PTTK w Szczecinie, moim zdaniem ostro zrypali swoją robotę, nie tylko w fazie projektu, ale i samo oznakowanie, które w kilku miejscach jest słabe, a i sam drogowskaz w Dobrej wprowadza w błąd, informując że szlak pieszy (na którym dopuszczony jest ruch rowerowy), prowadzi do Rzędzin - niestety tak nie jest. Zaoszczędzono na oznakowaniu, na początku/końcu szlaków, gdyż do Rzędzin faktycznie prowadzi zielony szlak rowerowy. Do tego znakarze PTTK nie przestrzegając swojej własnej instrukcji nie wykonali prac znakarskich, na istniejących szlakach pieszych, mających wspólny przebieg z nowo znakowanym szlakiem. To samo z rowerowymi.

Stworzony w formie pętli szlak pieszy prowadzi nas po zachodnich i północnych terenach Gminy Dobra Szczecińska. Na odcinku Dobra Szczecińska - Stolec, wędrujemy asfaltem i ciągiem pieszo-rowerowy wzdłuż granicy z Niemcami. Od Stolca do Płochocina mamy drogi gruntowe o dobrej nawierzchni, miejscami nierówne i po deszczach błotniste odcinki. Główną atrakcją na szlaku jest wieś Stolec z zabytkowymi zespołem pałacowo-parkowym, kościołem oraz pozostałą zabudową folwarczną. Nieopodal wsi jezioro Stolsko z plażą - idealne miejsce na odpoczynek podczas wędrówki. Jest również ośrodek dydaktyczno-muzealny w Bolkowie, jednak raczej dla grup zorganizowanych, po wcześniejszym umówieniu się z Nadleśnictwem Trzebież. Połowa szlaku w otoczeniu leśnym i połowa szlaku na terenie otwartym. Na szlaku liczne węzły z pozostałymi szlakami turystycznymi (słabo oznakowanymi), umożliwiające wariantowość wędrówek w kierunku Dołuj, Tanowa czy Trzebieży Szczecińskiej, łączące z siecią szlaków Puszczy Wkrzańskiej.

W przypadku rowerzystów, odcinek Dobra - Stolec od strony zachodniej dla każdego roweru (asfalt + ciąg pieszo-rowerowy). Odcinek Stolec - Bolków - Płochocin, typowo MTB, głównie drogi gruntowe. Pieszo i nordicowo nie ma problemu moim zdaniem.


OPIS CAŁOŚCI SZLAKU

Nasz szlak swój początek/koniec ma w Dobrej Szczecińskiej - rondo przy Urzędzie Gminy. Dojedziemy do niego komunikacją miejską ze Szczecina. Z pętli Głębokie autobusami 221, z Krzekowa 227, z Gumieniec 223. Autobusy z małą częstotliwością kursowania. Warto po przyjechaniu poświęcić czas na zwiedzenie miejscowości i zapoznanie się z jej zabytkami. A warto.

Dobra (Szczecińska), jest miejscowością przygraniczną, świetnie wykorzystującą swoje położenie do rozwoju turystyki i infrastruktury turystycznej, głównie w oparciu o sieć dróg i ciągów pieszo-rowerowych. Powstanie wsi datowane jest na koniec XIII wieku. W 1269 książę Barnim I zawarł ugodę z biskupem kamieńskim Hermanem, co do dziesięciny z kościoła parafialnego w Dobrej. Wiek później wieś nadano klasztorowi cysterek w Szczecinie.

Głównym zabytkiem jest ceglano-kamienny kościół p.w. Matki Bożej Królowej Świata z drugiej połowy XII wieku, zbudowany w stylu gotyckim. W 1770 roku przebudowano kruchtę południową, okna i strop, zaś w 1875 roku szczyty, okna, kruchtę północną, kryptę. Jedynie ocalałe oryginalne elementy: dwuuskokowy portal zachodni wykonany z klińców granitowych, ukośnie profilowany cokół ścian, jak i regularny układ kwadr granitowych w elewacjach ścian wskazują, że jest to ta sama świątynia, którą wymienia dokument książęcy. Ciekawym elementem jest pokaźnych rozmiarów przypora narożnikowa przy zejściu elewacji północnej i wschodniej. Świątynia, jak i znajdujący się wokół niej śrdniowieczny plac cmentarny (obecnie zachowane nagrobki tworzą małe lapidarium), otoczone są murem kamienno-ceglanym z renesansową bramą. Z wyposażenia zachował się barokowy ołtarz ambonowy (dzisiaj ambona stoi osobno). Obok kościoła umiejscowiona jest dzwonnica z dzwonem z 1861 (albo 1801), odlanym przez C. Wossa ze Szczecina oraz wsparta o głaz, kamienna stela – element upamiętnienia poświęconego mieszkańcom wsi poległym w I wojnie światowej. Inskrypcje są bardzo dobrze zachowane. W miejscowości znajdziemy pozostałości zespolu dworsko-parkowego z folwarkiem - sam dwór rozebrano w 1969 roku. Park podworski (obecnie w prywatnych rękach), założono w połowie XIX wieku, w miejscu wcześniejszego ogrodu. Na powierzchni 3,8 hektara, możemy podziwiać starodrzew na alejach i nie tylko. Rosną tu jesiony, wiązy, robinie akacjowe, dęby, klony i świerki, a pojedynczo buki i graby. Z pozostałości folwarku znajdziemy XIX wieczną gorzelnię posadowioną po środku dawnego dziedzińca folwarcznego oraz dawny młyn. Oczywiście znajdziemy jeszcze troszkęzabytkowej zabudowy z przełomu XIX i XX wieku.

Przy rondzie obok urzędu gminy, duży węzeł szlaków turystycznych, które po odnowieniu z miejscowymi zmianami przebiegu, stworzyły by fajną gminną sieć szlaków turystycznych:

  1. Zielony pieszy "Szlak Pogranicza", Dobra Szczecińska - Dobra Szczecińska.
  2. Czarny pieszy "Nad Jezioro Świdwie", Dobra Szczecińska - Jezioro Świdwie.
  3. Niebieski pieszy "Graniczny", Bobolin - Dobra Szczecińska.
  4. Zielony rowerowy "Szlak Pogranicza", Dobra Szczecińska UG - Buk (dojazd do Dobrej Szcz.).
  5. Czarny rowerowy "Parków i Pomników Przyrody", Bobolin - Trzebież Szczecińska.
  6. Czerwony rowerowy "Puszczy Wkrzańskiej", Szczecin Głębokie - Szczecin Głębokie.

Ruszamy z ronda ulicą Szczecińską, wraz ze szlakami; pieszy czarny oraz rowerowy zielony i czerwony. Na skrzyżowaniu skręcamy w prawo - ulica Sportowa. Wychodzimy nią z Dobrej. Przy drodze rowerowej skręcamy w lewo i wchodzimy do Buku - wsi o średniowiecznym rodowodzie. Warto na chwilę odbić w prawo, aby zwiedzić pomnik tych czasów - kościół p.w. Św. Antoniego Padewskiego. Zbudowano go w stylu gotyckim w 2 połowie XIII wieku, z zastosowaniem dokładnie obrobionych kwadr granitowych (26 warstw). W kolejnych wiekach był przebudowywany, w tym dobudowano w XVI wieku obecną wieżę  - ściana ceglana i ryglowa, (ciekawostka - pod dachem można dostrzec drewnianą tarczę zegarową). Z wyposażenia zachował się; ołtarz ambonowy z 1730 r., drewniane epitafium poświęcone kapitanowi Teofilowi Michaelisowi z 1709 r., epitafium z piaskowca z 1739 r.. Obok kościoła znajdziemy głaz – pomnik poświęcony mieszkańcom wsi poległym w I wojnie światowej. Brak tablicy inskrypcyjnej. Plac wokół kościoła to założony w drugiej połowie XIII wieku cmentarz. Wygrodzono go XVII wiecznym murem kamiennym z ceglanymi łukami oporowymi i dwoma wejściami. Zachował się starodrzew; lipy, wiązy i dęby. W lesie na pólnocny-zachód od kościoła (ul. Leśne Zacisze), znajdziemy cemntarz ewangelicki z połowy XIX wieku. Zachowały się pojedyncze stelle nagrobdne ze sztucznego kamienia, obudowy i podstawy oraz fragmenty tablic. Całość w otoczeniu starodrzewia porośniętego bluszczem. We wsi znajdziemy również figurę z brązu odsłonięta w 2015 r. stoi na placu przykościelnym. Upamiętnia wybitną pisarkę Pomnik Elizabeth von Arnim, autorkę bestsellerów mieszkającą tu na przeł. XIX i XX w.
 
Na skrzyżowaniu, kierujemy się na wprost - szlak czarny pieszy odbija w prawo, w kierunku centrum wsi Buk, Łęgów i Rzędzin. Po chwili mijamy rondo i wchodzimy na ciąg pieszo - rowerowy, wzdłuż granicy z Niemcami. Docieramy do przejścia granicznego małego ruchu. Tutaj możemy chwilkę odpocząć przy wiatach. Jeśli chcemy możemy na chwilkę odbić do niemieckiej wsi Blankensee. Po odpoczynku ruszamy dalej ciągiem pieszo rowerowym w kierunku Stolca. Po drodze mijamy skwer Pograniczników z pamiątkowym głazem. Na cały odcinku do Stolna ławeczki, a co jakiś czas również wiaty turystyczne. Dochodzimy do skrzyżowania z drogą asfaltową. Skręcamy w lewo i wchodzimy do wsi Stolec. W prawo odchodzi od nas zielony szlak rowerowy odchodzący śladem Kolejki Randowskiej do Buku i Dobrej. Do centrum wsi, towarzyszy nam szlak rowerowy czerwony. Tutaj jest naprawdę gdzie po eksplorować, a i możemy podejść do jeziora Stolsko z malowniczą plażą i miejscami rekreacyjnymi na dłuższy odpoczynek.

Stolec (niem. do 1521 Blankenburg, do 1945 Stolzenburg), posiada średniowieczny rodowód - We wczesnym średniowieczu istniał w tym miejscu gród kasztelanii szczecińskiej. Następnie była własnością pomorskiego rodu von Blankenburg. W roku 1554 wieś została sprzedana właścicielom pobliskiej Dobrej Szczecińskiej – szlachcicom von Ramin, którzy zmienili jej nazwę na Stolzenburg, oznaczającą wyniosły zamek. Wieś został mocno zniszczona podczas Wojny Trzydziestoletniej. Świetność rodowym włościom przywrócił Jürgen Bernard von Ramin, starosta powiatu Randow, który dokonał dzieła odtworzenia w pierwotnych granicach jednego z największych majątków ziemskich szlachty pomorskiej. Ufundował istniejące do dziś założenie parkowo-pałacowe, wraz z folwarkiem, oraz kościół. Po wojnie we wsi powstał PGR oraz strażnica Wojsk Obrony Pogranicza z siedzibą w pałacu. W 1897 roku przez południową część wsi przeprowadzono linię kolejową ze Stobna do Glashutte, przedłużoną w 1905 roku do Nowego Warpna.

Rozpoczynamy zwiedzanie.

Zespół pałacowo-parkowy.
Pałac zbudowany w latach 1721 – 1727 w stylu barokowego klasycyzmu, reprezentuje typ założenia entré cour et jardin (pomiędzy dziedzińcem od wschodu i ogrodem od zachodu). Leży na wzniesieniu tarasowo opadającym w stronę jeziora Stolsko. Rezydencja stolecka położona jest w parku, którego główna oś rozciąga się równoleżnikowo od wsi Bolków (w kierunku wschodnim). Początkowo tworzy ją aleja lipowa, następnie po przecięciu głównej drogi we wsi, dociera do bramy głównej ogrodzenia pałacowego i dalej jako aleja kasztanowcowa prowadzi przez podłużny dziedziniec aż do kolistego gazonu przed reprezentacyjnym wejściem do pałacu. Brama wjazdowa do pałacu (obecnie zdemontowana) miała kute motywy roślinne z wplecionymi inicjałami ostatniego właściciela, a samo wejście zdobią dwa kamienne jelenie. Po drugiej, zachodniej stronie pałacu (obecnie na terenie Niemiec), główną oś tworzy aleja lipowa, będąca kanwą czterech kwater ogrodu barokowego, która następnie biegnie w kierunku dużego kompleksu lasów stoleckich, gdzie w XIX wieku powstał naturalistyczny park obejmujący okoliczne lasy, łąki i jeziora. We wschodniej, polskiej części parku występują graby, świerki, lipy i pomnik przyrody – cis „Barnim” o obwodzie pnia 290 cm. Wnętrze pałacu prawie całkowicie jest pozbawione oryginalnego wyposażenia (zachowały się tylko ozdobne dębowe schody oraz niektóre sztukaterie i plafony). Na tympanonie herby dawnych właścicieli von Raminów (dwa tarany do burzenia murów) wraz z rycerskimi hełmami. Pałac wraz z przyległym parkiem od 1945 do początków XXI wieku był siedzibą Wojsk Ochrony Pogranicza, a później Straży Granicznej. Po opuszczeniu go przez SG przeszedł na własność Starostwa Powiatowego w Policach. Następnie w l. 2009-2016 należał do Uniwersytetu Szczecińskiego po czym został przekazany Starostwu Powiatowemu w Policach.
Duży park przypałacowy, obecnie przedzielony granicą, ma powierzchnię 12,5 hektara. Założono go w pierwszej połowie XVIII wieku i rozbudowano w XIX, o założenie naturalistyczne. Starsza część parku obejmuje wjazd i dziedziniec przedpałacowy (opisany wcześniej). Nowsza część parku powstała przy jeziorze Stolsko - zachowały się schody w stronę jeziora. Nasadzono dęby, klony, lipy, świerki, jedlice i wiązy. Zadrzewiono kwatery parku francuskiego, wprowadzono szpalery grabowe wzdłuż dojazdu oraz wykonano ogrodzenie z ozdobną bramą wjazdową. Na terenie parku możemy podziwiać nawet 200-300 letnie lipy i graby.

Zespół folwarczny
Integralną część założenia stanowi zespół ceglano-kamiennych i częściowo ryglowych budynków mieszkalnych (z domem rządcy) i inwentarsko-gospodarczych, pochodzący z XVIII wieku, częściowo przebudowany na początku XX wieku. Jest to najstarszy folwark na Pomorzu Zachodnim. Tworzy rozległą kompozycję geometryczną. Obecnie zachowała się większość historycznej zabudowy, oprócz gorzelni. Zaczniemy od domu rządcy tzw. rządcówki. Zbudowano ją z czerwonej cegły ceramicznej na kamiennym cokole pod koniec XIX wieku. Kolejnym budynkiem będzie stajnia zbudowana w 1734 roku (w okresie późniejszym przebudowywana - ostatnia nadbudowa w 1900 roku). O wieku budynku świadczy kamienna konstrukcja oraz daty na szczytach (1973). Ciekawostką jest umieszczony na szczycie wschodnim, XVIII wieczny herb rodziny von Ramin. Następnie dwie obory zbudowane w latach 1734-35, przebudowane na początku XX wieku. Niestety jedna w stanie ruiny - jednak zachował się na niej detal architektoniczny - lizeny, grzymsy schodkowe i ząbkowe oraz szczelinowe blendy. Kolejne dwie zabytkowe obory są w lepszym stanie. Również przebudowano je na początku XX wieku, ale odnajdziemy elementy dawnej konstrukcji. Znajdziemy również detale architektoniczne i herb rodowy. Trzecia obora jest nowsza - zbudowano ją w 2 połowie XIX wieku, z kamienia polnego i cegły ceramicznej. Kolejny budynek to kuźnia z wozownią i magazynem, zbudowana w 1792 roku - przebudowana w 1901 roku. Starsza część budynku  to kamienno-ceglana konstrukcja ścian przyziemia z herbem rodziny von Ramin w szczycie zachodnim. Górna kondygnacja wykonana została w konstrukcji ryglowej z ceglanym wypełnieniem. Kolejny obiekt to budynek dawnej remizy strażackiej, użytkowany również jako trafostacja. Pochodzi z lat 20-tych XX wieku. Jest budynkiem o oryginalnej (domkowej) formie architektonicznej z centralnie wyprowadzoną wieżyczką. Obok znajdują się budynki mieszkalne robotników folwarcznych z początku XX wieku.
Kościół p.w. Św. Maksymiliana Marii Kolbe
Zbudowano go w latach 1731-35, na skraju założenia pałacowo-parkowego, prawdopodobnie w miejscu starszego XVI wiecznego zniszczonego podczas Wojny Trzydziestoletniej. Ten barokowy budynek zbudowano z cegły, otynkowano, zaś od strony zachodniej zbudowano wieżę kościelną, na dole murowaną, zaś w górnej części w konstrukcji szkieletowej, wypełnionej cegła. Pierwotnie wieża zwieńczona była barokowym hełmem z podwójną latarnią, której nie udało się do tej pory odtworzyć. Obecnie nakryta jest prowizorycznym dachem namiotowym, wymaga gruntownego remontu. Przed wojną był kościołem ewangelickim. Po wojnie popadał w ruinę, był rozkradany przez powojennych użytkowników - odbudowano go w 1982 roku. Po stronie północnej wieży znajdują się relikty kamiennego muru i przesklepionego cegłą pomieszczenia (prawdopodobnie krypty) będące bez wątpienia pozostałością wcześniejszych budowli. Zrujnowana nadbudowa tego miejsca, ziejąca obecnie pustką mogła pełnić rolę zakrystii.
Cmentarz przykościelny.
Zasługuje na uwagę każdego turysty. Plac przykościelny, będący cmentarzem otoczono kamienno - ceglanym murem z piekną barokową bramą wjazdową zwieńczoną płyciną z kartuszem herbowym rodziny von Ramin. Znajdziemy tu wiele starych nagrobków oraz unikatowy na terenie Pomorza Zachodniego pomnik nagrobny Jürgena Bernarda Wilhelma von Ramin (1764-1792), ufundowany w 1793 r. przez wdowę po zmarłym W. J. A. v. Ramin z domu Hacke. Został wybudowany z cegły w formie ok. 4-metrowego obelisku, a następnie pokryty płytami piaskowca. W jego górnej części znajduje się obramowany laurowym wieńcem medalion z wizerunkiem zmarłego w 1792 r. na skutek upadku z konia, 28-letniego Jürgena Berndta von Ramin. Poniżej złamana kolumna z napisem po niemiecku wyrażającym żal bliskich po stracie męża i ojca. Wsparty o obelisk płaczący anioł symbolizuje żonę, a nagie dziecko z ręką na łbie myśliwskiego psa – córkę. Obok inne myśliwskie motywy – trąbka i róg.

Kolej Randowska (Randower Kleinbahn).
Przez Stolec przechodziła linia kolejowa łącząca Stobno z Nowym Warpnem (Stobno - Dołuje - Wąwelnica - Radlica - Dobra Szczecińska - Buk - Rzędziny - Stolec - Lenzen - Glashutte - Zopfenbeck - Hinterse - Ludwogshof - Rieth - Karszno - Nowe Warpno. łącznie 48,7km). Zbudowano ją w latach 1897 - 1906. Początkowo był to wąski tor, następnie przebudowano na szeroki tor. Na terenie gminy Dobra, Nowe Warpno i powiatu Randow, znajdziemy wiele reliktów toru, rozebranego po wojnie przez wojska radzieckie. W latach 70. rozebrano dalszy jej fragment pomiędzy Dobrą, a Dołujami. Oprócz nasypów, mostków, przyczółków nie ostała się praktycznie żadna infrastruktura kolejowa. Gdyby po wojnie zgodzono się aby granica była trochę przesunięta na zachód, linia pewnie funkcjonowałby do lat 80-90-tych i być może była by teraz atrakcją turystyczną. Na kilku odcinkach po polskiej i niemieckiej stronie zbudowano drogi rowerowe. Na pozostałych zarasta lub powstały drogi gruntowe. Po stronie niemieckiej stała się szlakiem turystycznym. Więcej informacji https://www.redlica.pl/2013/02/historia-rakb oraz http://sedina.pl/wordpress/index.php/2005/11/18/kolej-podr-sentymentalna/


Po zwiedzeniu Stolca i odpoczynku nad jeziorem, ruszamy ponownie na szlak. Skręcamy na wschód, wraz z rowerowym czerwonym. Drogą gruntową docieramy do Ośrodka Dydaktyczno-Muzealnego "Świdwie" Leśnego Kompleksu Promocyjnego, w osadzie Bolków. Tutaj mamy budynek dydaktyczny, strażnica, stacja ornitologiczna, zaś dalej, na zachodnim brzegu jeziora Świdwie, przy Gunicy wieżę widokową, miejsce odpoczynku. Na codzień, nie wejdziemy do ośrodka - raczej większe grupy po umówieniu się z obsługą - tel. 091 4202199, e-mail: kazimierz.olszanowski.szczecin@rdos.gov.pl . Z prawej strony dochodzi do nas czarny szlak pieszy z Dobrej do Jez. Świdwie. Po odpoczynku ruszamy dalej na zachód. Na kolejnym dużym skrzyżowaniu (po 800 metrach), szlak pieszy czarny i czerwony rowerowy kierują się w lewo, w kierunku miejsca odpoczynki i wieży widokowej nad jeziorem Świdwie (1,2km). My skręcamy w prawo. Przed nami droga gruntowa wzdłuż linii drzew, na terenie otwartym. Miejscami może być rozjeżdżona i piaszczysta. Docieramy do krańcowych zabudowań Łęgów. Kierując się oznakowaniem przechodzimy nad Małą Gunicą. Wchodzimy na tereny leśne. Na dużym skrzyżowaniu, skręcamy w lewo, następnie w prawo. Dość dobrą drogą leśną dochodzimy do Płochocina. Po lewej mijamy duży ośrodek konny. Wchodzimy w ulicę Graniczną. Na skrzyżowaniu z ulicą Dębową, dochodzi do nas czarny szlak rowerowy i wspólnie docieramy do ronda w Dobrej Szczecińskiej, gdzie nasz szlak kończy/rozpoczyna bieg. Dziękujemy za wspólną wędrówkę.

SKALA TRUDNOŚCI PIESZA – 1
SKALA TRUDNOŚCI ROWER – 2
SKALA  TRUDNOŚCI NORDIC WALKING - 2

1 – łatwy bez utrudnień
2 – średni z miejscowymi utrudnieniami
3 – o utrudnionym przejściu/przejeździe

 

Masz pytania ? Zadzwoń 501036860 w godz. 10:00-18:00, lub napisz e-mail biuro@wedrujznami.pl  .


Koszty dostawy Cena nie zawiera ewentualnych kosztów płatności

Kraj wysyłki:

Opinie o produkcie (0)

do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy Shoper.pl