P-C-ZS/ZPL-005, szlak pieszy czerwony, Szczecin Głębokie - Trzebież Szcz., 43,3km

SPODOBAŁA CI SIĘ MOJA PRACA ?? SKORZYSTAŁEŚ Z MATERIAŁÓW ?? POSTAW MI KAWĘ - https://buycoffee.to/wiking-turystyka

Na pewno zmotywuje mnie do dalszej pracy. Często również kawka mi pomoże przy tworzeniu nowych i aktualizacji dotychczasowych danych. Do zobaczenia na Szlaku. W sezonie jesienno-zimowo-wiosennym, zapraszam na wspólne "Wyprawy z Wikingiem", podczas których wędrujemy po szlakach Województwa Zachodniopomorskiego i nie tylko.

1. NUMER SZLAKU W SERWISIE www.WedrujzNami.pl: P-C-ZS/ZPL-005
2. NUMER SZLAKU WG PTTK: ZP-106-c
3. PRZEBIEG SZLAKU: Szczecin Głębokie - Bartoszewo - Tanowo - Węgornik - rezerwat Świdwie - Zalesie - jezioro Piaski - Brzózki "Dom Kapitana"  - Trzebież plaża - Trzebież dawny dworzec.
4. NAZWA SZLAKU: Szlak Puszczy Wkrzańskiej im. Stefana "TATY" Kaczmarka
5. POWIAT: Policki, Grodzki Szczecin
6. GMINA: miasto Szczecin, Police, Nowe Warpno
   
7. NAWIERZCHNIE: wszystkie rodzaje dróg
8. KOLOR: czerwony pasek, pomiędzy dwoma białymi w poziomie
9. ROK POWSTANIA: nieznany
10. ROK OSTATNIEGO ODNAWIANIA: odcinek Lasy Komunalne, Szczecin Głębokie - Leśniczówka Owczary węzeł szlaków - 2014. Pozostała część początek XXI wieku.
    
11. ROK OSTATNIEGO MONITORINGU/POMIARU: 2019
12. DŁUGOŚĆ: 43,3 km (według pomiaru GPS) - ze względu na różne urządzenia pomiarowe, należy brać pod uwagę różnice w długości szlaku od 1 do 3%.
13. WAŻNE UWAGI: Szlak liniowy, oznakowany w dwóch kierunkach. W 2019 roku oznakowanie na odcinku leśniczówka Owczary - Trzebież Szczecińska, oceniamy jako słabe (duże braki). Na odcinku Szczecin  Głębokie - leśniczówka Owczary - bardzo dobre.
    

LINKI ZEWNĘTRZNE: brak

SZLAK ZNAJDZIESZ NA NA NASZEJ MAPIE OGÓLNEJ ZNAKOWANYCH SZLAKÓW TURYSTYCZNYCH (zawsze aktualizowana pełna mapa)

Jeśli znasz szlak, a nie ma go w naszym rejestrze, prosimy o przesłanie pliku .gpx oraz kilku słów o szlaku, zdjęć, abyśmy stworzyli jego wizytówkę. A jak masz czas, zapraszamy do stworzenia opisu szlaku, według naszego systemu. Szlaki są dla wszystkich i musimy je promować wspólnie.

CHARAKTERYSTYKA SZLAKU  

ZP-106-c, ma charakter liniowy. Przecina on Puszczę Wkrzańską. Swój bieg rozpoczyna na pętli tramwajowo-autobusowej w Szczecinie - Głębokie. Jest to również ważny węzeł szlaków turystycznych w Szczecinie. Dookoła jez. Głębokie biegnie trasa nordic walking. Swój bieg rozpoczynają (kończą) piesze czerwony (opisywany) oraz niebieski ZP-1045 Głębokie - Pilchowo oraz rowerowy czerwony "Puszczy Wkrzańskiej". Przez Głębokie przebiega również Międzynarodowy Szlak Rowerowy R-66, niestety nieoznakowany. Idąc szlakiem spotkamy kilka ciekawych obiektów. Są to pomniki przyrody i zabytki.  Chciałbym scharakteryzować miejscowości na trasie. Żółtew, to mała miejscowość praktycznie skupiająca zabudowę ośrodka jeździeckiego. Bartoszewo to wieś położona nad jeziorem Bartoszewskim. Swoją historię powstania datuje na końcówkę XVIII wieku, gdy była osadą drwali.  Na skrzyżowaniu, swój bieg (koniec) rozpoczyna żółty szlak pieszy "Policki", zaś nieopodal mała plażyczka nad jeziorem, służąca jako miejsce wypoczynku i rekreacji. W Tanowie wartym zobaczenia jest kościół poewangelicki, zabudowa ryglowa, oraz dwa dworki myśliwskie z początku XX wieku - obecnie OSW i Dom Dziecka. Historia Tanowa sięga początków XIII wieku. Wieś zniszczona została  podczas II WŚ. Obok kościoła znajduje się powalony pomnik mieszkańców Tanowa, którzy zginęli podczas I WŚ.  Więcej o historii Tanowa . W Tanowie nasz szlak spotyka się z rowerowym R-66 oraz czarnym pieszym "Komorzych Gór". Węgornik to typowa śródleśna wieś. Nieopodal jej znajdują się stare groby rodziny Raminow.  We wsi nas szlak spotyka się z rowerowym czarnym "Parków i Pomników Przyrody". W Zalesiu umiejscowiony jest ładny i wyremontowany pałacyk  z początku XX wieku, w którym obecnie znajduje się siedziba Nadleśnictwa Trzebież. Przechodzą trzy szlaki; nasz czerwony pieszy oraz dwa rowerowe, czarny "Parków i Pomników Przyrody" i czerwony "Puszczy Wkrzańskiej". Trzebież, to spora miejscowość z największym portem na Zalewie Szczecińskim. Wśród zabytków spotkamy tam zabudowę na ul. Rybackiej - dom szachulcowy z XVIII wieku, kościół z 1745 roku oraz przykościelną pastorałkę szachulcową. W trzebieży znajduje się również port jachtowy, rybacki oraz ładna promenada z plażą i zespołem rekreacyjnym. Oczywiście nie braknie również miejsc noclegowych. Swój bieg rozpoczyna (kończy) opisywany szlak czerwony, jak i czarny rowerowy "Parków i Pomników Przyrody" a przebiegają rowerowy czerwony "Puszczy Wkrzańskiej" i R-66. 

Puszcza Wkrzańska - położona na terenie Polski (mniejsza część ok 22%) i Niemiec. Obszar Natury 2000. Swoją nazwę zawdzięcza rzece Wkra, położonej w niemieckiej części puszczy. Do największych walorów należy Rezerwat Ornitologiczny "Świdwie". Od 2004 roku Puszcza Wkrzańska wchodzi w skład Leśnego Kompleksu Promocyjnego "Puszcze Szczecińskie".

Odcinek 1, Szczecin Głębokie - Leśniczówka Owczary 3,5 km (1,1,1)

Szlak rozpoczyna (kończy) swój bieg na pętli autobusowo-tramwajowej "Głębokie" - linie tramwajowe 1,9 i autobusowe 103, 106. Poruszamy się dobrymi i szerokimi drogami leśnymi, za groblę miejscami piaszczystymi. Marsz rozpoczynamy przy budce spożywczej. Przechodzimy przez światła i kierujemy się wzdłuż lewej strony jeziora Głębokie. Na wysokości drugiego parkingu leśnego skręcamy w prawo i idziemy drogą wzdłuż brzegów jeziora. Mijamy miejsce odpoczynku. Przed końcem jeziora odbijamy w lewo skos i za znakami dochodzimy do szerokiej  utwardzonej drogi dojazdowej do strzelnicy wojskowej. Strzelnica obecnie  rzadko używana. Skręcamy w prawo i groblą  obchodzimy Głębokie od zachodu. Tuż za groblą skręcamy w lewo skos. Chętni mogą odbić w prawo  do pomników przyrody - Buk Upiór i Dęby Brytyjczycy. NIe opodal bardzo dobrze zagospodarowana dzika plaża. Wracamy na szlak. Szeroką i miejscami piaszczystą drogą leśną docieramy do budynków Leśniczówki Owczary. Tutaj też rozpoczyna (kończy) swój bieg szlak czarny  ZP-1044 prowadzący do Jasmundzkiej Strugi. Odcinek dostępny dla turystów rowerowych i nordic walking. Odcinek bardzo dobrze oznakowany.

Odcinek drugi, Leśniczówka Owczary - Bartoszewo skrzyżowanie, 3,9 km (1,2,1)

Po krótkim odpoczynku ruszamy szeroką, drogą leśną na północ. Po drodze (lewa strona) mijamy pomnikowe drzewa Tata i Mama. Mijamy budynki w Żółtewie i tuż za osadą skręcamy za znakami w prawo skos. Odcinkiem leśnym docieramy do zabudowy Bartoszewa. Dochodzimy do skrzyżowania, gdzie swój bieg rozpoczyna (kończy) żółty szlak "Policki". Z punktu pomiarowego możemy iść 150 metrów dalej prost i dojść do małej plaży nad jez. Bartoszewskim - miejsce odpoczynku, lub też wstąpić do restauracji i pokrzepić nasze ciało. Odcinek dostępny dla turystów rowerowych i nordic walking jednak z miejscowymi utrudnieniami na lekko zapiaszczonych drogach.Oznakowanie bardzo dobre.

Odcinek trzeci, Bartoszewo skrzyżowanie - Tanowo węzeł szlaków, 3,0 (1,1,1)

Po odpoczynku ruszamy dalej na szlak. Idąc za znakami zostawiamy za sobą jezioro. Szeroką leśną drogą miejscami po deszczach z kałużami a miejscami lekko piaszczystą docieramy do Tanowa. Tutaj do punktu pomiarowego poruszamy się ulicami o asfaltowej nawierzchni: Leśna, w lewo Szczecińska. Punkt pomiarowy umiejscowiony jest na przeciw przystanku MZK linii 103, gdzie swój bieg rozpoczyna (kończy) czarny szlak pieszy "Komorzych Gór". Odcinek w pełni dostępny dla turystów rowerowych i miłośników nordic walking. Oznakowanie dobry+.

Odcinek czwarty, Tanowo węzeł szlaków - jez. Świdwie węzeł szlaków, 6,6 km (1,1,1)

Po zwiedzeniu Tanowa ruszamy ulicą Szczecińską w kierunku północnym aż do rozwidlenia dróg. Gdy pójdziemy prosto dojdziemy do miejsca odpoczynku/parkingu nad rzeką Gunicą - trasa spływów kajakowych Węgornik - Police. Nasz szlak skręca w prawo (ul. Gunicka) kierując się na Węgornik. Początkowo asfaltowa nawierzchnia w Gunicach przechodzi w szeroką i utwardzoną drogę leśną. Tutaj Warto odbić na boki. Po lewej mamy ruiny dworku i resztki parku, a po prawej lapidarium rodziny von Ramin. Dojeżdżamy do Węgornika. Na skrzyżowaniu, od lewej strony dochodzi do nas rowerowy szlak czarny "Parków i Pomników Przyrody". Jedziemy dalej na wprost wspólnie ze szlakiem rowerowym mniej używaną drogą leśną miejscami błotnistą. Na skraju lasu w wyniku zalewania z cieków wodnych w zależności od poru roku większe lub mniejsze jej zabłocenie. Wjeżdżamy w ładną drogę polną i docieramy do miejsca odpoczynku z wiatą, miejscem ogniskowym itp. Stąd możemy podejść kilka metrów do wieży widokowej. Umiejscowiony jest również węzeł szlaków - pieszy czerwony (opisywany), rowerowy czerwony "Puszczy Wkrzańskiej" (dochodzący od strony Stolca) i czarny "Parków i Pomników Przyrody" (wspólny przebieg z czerwonym od Węgornika) pieszy szlak czarny ZP-1041 (dochodzący z lewej i kończący swój bieg). Dla chętnych możliwość skręcenia w lewo i za znakami rowerowego szlaku czerwonego lub czarnego pieszego skierować sie do Ośrodka Dydaktyczno-Muzealnego jeziora Świdwie. Przy porozumieniu można nie tylko się edukować ale również przenocować. Odcinek dostępny dla turystów pieszych i miłośników nordic walking. Oznakowanie oceniamy na dobry+.

Odcinek piąty, jez. Świdwie węzeł szlaków - Zalesie węzeł szlaków, 2,4 km (1,2,1)

Po odpoczynku, ewentualnie zwiedzeniu Ośrodka Dydaktyczno-Muzealnego Świdwie, wracamy na szlak. Skręcamy na północ, aby drogą polną (wśród nieużytków) dojechać do skraju lasu (brak znaków). Po dojściu do skraju lasu skręcamy w lewo i drogą leśną (nierówna) docieramy do asfaltu. Tutaj widzimy pałacyk, w którym znajduje się siedziba Nadleśnictwa Trzebież. Na tym odcinku wspólny przebieg z rowerowym szlakiem czerwonym "Puszczy Wkrzańskiej" oraz czarnym rowerowym "Parków i Pomników Przyrody". Odcinek dostępny dla turystów rowerowych i miłośników nordic walking. Miejscami brak oznakowania - ocena dostateczna

Odcinek szósty, Zalesie węzeł szlaków - Tanowski Las węzeł szlaków 4,3 km (1,1,1)

Odcinek bardzo łatwy.W całości prowadzi drogami o nawierzchni asfaltowej w dobrym stanie. Wraz z szlakami rowerowymi; czarnym i czerwonym idziem yasfaltową drogą aż do skrzyżowania z droga nr 115 do Dobieszczyna. Szlaki rowerowe rozchodzą się w prawo (czarny) i lewo (czerwony). My przecinamy asfalt i idziemy prosto. Po lewej mijamy leśny parking z miejscem odpoczynku oraz leśniczówkę. Asfaltem dochodzimy do węzła szlaków pieszych - nasz czerwony z zielonym ZP-1040 "Ornitologów". Odcinek dostępny dla turystów rowerowych i miłośników nordic walking. Oznakowanie bardzo dobre.

Odcinek siódmy, Tanowski Las węzeł szlaków - jez. Piaski 3,9 km (1,1,1)

Odcinek łatwy, poruszamy się w większości drogami asfaltowymi, oraz dobrymi i ubitymi leśnymi. Szlak zielony odchodzi na prost, zaś my skręcamy w lewo. Oznaczenia prowadzą nas bezdrożem(wycięty las) wzdłuż drogi asfaltowej (w odległości około 20m), dlatego też proponujemy iść dalej asfaltem. Po kilkuset metrach oznaczenia wracają na asfalt. Mijamy ruiny osady Księżyce, Piaskową Górę. Na czwartym skrzyżowaniu skręcamy w ładną drogę leśną (w prawo) i dochodzimy do miejsca odpoczynku nad jeziorem Piaski. Mijamy dostrzegalnię przeciwpożarową.  Odcinek dostępy dla turystów rowerowych i miłośników nordic walking. Oznakowanie dobry+ (nad samym jeziorem małe braki).

Odcinek ósmy, jez. Piaski - węzeł szlaków Brzózki 6 km (1,1,1)

Odcinek łatwy, drogi i dukty leśne. Po odpoczynku skręcamy w lewo i szeroką drogą leśną docieramy do asfaltu - uwaga brak oznakowań skrętu. Chwilę klucząc po duktach dochodzimy do asfaltu. Po drugiej stronie miejsce odpoczynku - parking leśny. Skręcamy w prawo a po około 400 metrach w lewo. Wchodzimy w leśny dukt o dość dobrej nawierzchni. Na najbliższym skrzyżowaniu skręcamy w prawo, następnie na trzecim skrzyżowaniu duktów w lewo. Stąd już prościutka droga do kolejnego punktu pomiarowego na drodze nr 114. W lewo rozpoczynają się Brzózki, zaś w  prawo dojedziemy do Trzebieży. Odcinek dostępny dla turystów rowerowych i miłośników nordic walking. Oznakowanie na trasie bardzo dobre.

Odcinek dziewiąty, Węzeł szlaków Brzózki - Trzebież PKP 10,1 (1,2,1)

Odcinek dość łatwy. Mały odcinek asfaltu oraz drogi i ścieżki leśne o dość dobrej nawierzchni. Przecinamy drogę nr 114 którą przebiegają dwa szlaki rowerowe; czerwony "Puszczy Wkrzańskiej" i międzynarodowy R-66. Po ponad 200 metrach asfaltem skręcamy w prawo na szeroką drogę leśną. Dojeżdżamy do miejsca biwakowego. Skręcamy w lewo i dojeżdżamy do ładnego budynku o charakterze pałacowym. Przy trafostacji skręcamy w prawo (szlak okrąza polanę biwakową). Możemy tutaj chwilkę odsapnąć. Ruszamy dalej na szlak drogą leśną. Jako że miejscami przebiega podmokłymi terenami, nasza droga może być błotnista i często utwardzona gruzem, na dość sporym odcinku. Idąc za znakami docieramy do skrzyżowania gdzie skręcamy w lewo w kierunku Zalewu Szczecińskiego. Tutaj umiejscowiony jest klif i ładny widok na zalew. Idziemy wzdłuż brzegów około 250 metrów i skręcamy w prawo do naszej drogi. Od tego miejsca droga polepsza się im bliżej Trzebieży. DO miejscowości wjeżdżamy od zachodu. Po dojściu do ulicy leśnej możemy skręcić w lewo w kierunku trzebieskiej plaży (również place rekreacyjne i campingi) lub idąc dalej za znakami skręcić w prawo a po chwili w lewo w ulicę Osadników. W Trzebieży poruszamy się ulicami: Osadników, w prawo Spacerowa, w prawo Rybacka, w lewo Portowa, na wprost ulicą Wojsk Ochrony Pogranicza (droga nr 114), przechodzimy centrum Trzebieży. Po dotarciu do Dworcowej skręcamy w lewo (na wysokości budki rybnej, ktorej specjały serdecznie polecamy)  i dochodzimy do dworca PKP (nieczynny) gdzie nasz szlak kończy (rozpoczyna) swój bieg. W Trzebieży spotykamy się również ze szlakami rowerowymi; czerwonym "Puszczy Wkrzańskiej", międzynarodowym R-66 oraz kończącym swój bieg w okolicach kościoła czarnym "Parków i Pomników Przyrody". Idąc po Trzebieży mijamy kolejno, promenadę (tutaj duży parking i przystanek linii samorządowej z Polic), stadion, port jachtowy,rybacki, zabytki (dom szachulcowy, pastorałkę, kościół), ładny budynek z wieżyczką zegarową - szkoła. W okolicach dworca przystanek linii samorządowej z Polic. Odcinek dostępny dla turystów rowerowych i nordic walking jednak na trasie utrudnienia w postaci utwardzanej gruzem drogi leśnej od polany biwakowej w Brzózkach. Oznakowanie szlaku dobry+.

OBIEKTY NA SZLAKU

Jezioro Świdwie. Rezerwat Przyrody Swidwie, powołano w 1963 roku, dzięki staraniom i pracom Jerzego "Szeryfa" Noskiewicza i grona zapaleńców, amatorów ornitologii którzy starali się o to od drugiej połowy lat 50-tych, XX wieku. Dopiero w 1974r. uznano Stację Ornitologiczną Świdwie za jednostkę prawną, co oznaczało, że od tej pory będzie utrzymywana z budżetu państwa, a nie jak dotąd z prywatnych kieszeni grupy zapaleńców. Następnie przyznano jedno gospodarstw z osady Bolków na siedzibę stacji - wcześniej był to barakowóz w miejscu dzisiejszej wieży. Dzięki ciężkiej pracy jej użytkowników, istnieje do dnia dzisiejszego. Jezioro Świdwie z rezerwatem, to unikatowy w skali europejskiej rezerwat ptactwa wodnego i błotnego. Leży na północnym zachodzie województwa zachodniopomorskiego w powiecie polickim, na południowym krańcu Puszczy Wkrzańskiej; obejmuje obszar 904,04 ha jeziora Świdwie i podmokłe tereny wokół niego (bagniska, torfowiska niskie i trzcinowiska). Ochroną objęto tutaj żurawie, wilgi, błotniaki – stawowy i łąkowy, strumieniówki, derkacze, gęsi – zbożowa, gęgawa i białoczelna, bataliony, chruściele i wiele innych. Łącznie w okresie lęgowym przebywa tu ponad 160 gatunków ptaków. Na obszarze rezerwatu znajduje się również terytorium łowieckie bielika. Ponadto Świdwie jest ważnym żerowiskiem i miejscem odpoczynku dziesiątek tysięcy ptaków na trasie ich wędrówek pomiędzy północną Skandynawią a basenem Morza Śródziemnego. Większą część jeziora zarastają trzcinowiska, w pozostałej części występują chronione grążel żółty i grzybieńczyk wodny oraz rzadkie rośliny wodne jak żabiściek pływający czy osoka aloesowata. Corocznie rezerwat odwiedza ponad 20 tys. osób, głównie z kraju, choć jest również popularny wśród Niemców i Skandynawów. Od 3 stycznia 1984 rezerwat znajduje się na liście konwencji ramsarskiej. Obszar rezerwatu figuruje na liście (OSO – Obszarów Specjalnej Ochrony) w programie Natura 2000 pod numerem PLB320006, jako ostoja o powierzchni 7196,241 ha. Na północy graniczy z innym OSO – Zalewem Szczecińskim (PLB320009). Wieża widokowa stoi na terenie rezerwatu przyrody "Świdwie". Z wysokości około 10 metrów można obserwować jezioro i otaczające jezioro trzcinowiska. Jest to teren bytowania ponad 200 gatunków ptaków (ok. 145 gatunków ptaków lęgowych i ok. 75 gatunków pojawiających się podczas wędrówek). Przed wejściem, duża plana rekreacyjna z miejscem ogniskowym.

Gunice 

Cmentarz rodziny von Ramin. To rodowy cmentarz, zlokalizowany w niezamieszkałej współcześnie osadzie Gunice, położonej ok. 3 km od Tanowa w gminie Police. Gunice (niem. Günnitz) od XVI wieku były w posiadaniu pomorskiego rodu szlacheckiego Ramin. W pierwszej połowie XIX wieku wzniesiony został tu klasycystyczny pałac z czerwonej cegły otoczony parkiem (obecnie nie zachowany), który należał do bezrzeckiej linii rodu von Ramin. Prywatny, niewielki cmentarz rodowy założony został kilkaset metrów od pałacu, wśród drzew Puszczy Wkrzańskiej. Po 1945 roku opuszczony cmentarz zarósł, nagrobki zostały poprzewracane. W 2004 roku na zlecenie jednego z przedstawicieli rodu von Ramin teren cmentarza uporządkowano. Dzięki wsparciu Nadleśnictwa Trzebież przy grobach stanął wysoki, drewniany krzyż z daszkiem oraz posadzono ozdobne krzewy. Nagrobki ustawiono w rzędzie oraz poprawiono na nich inskrypcje. Na cmentarzu znajduje się 5 pomników nagrobnych, które upamiętniają 8 osób z rodu von Ramin. Najstarszy z nich, pochodzący z 1844 roku, wykonany został z różowego sztucznego kamienia i ozdobiony w górnej części motywem roślinnym. Pozostałe cztery nagrobki to surowe, granitowe głazy. Jeden z nich (Paula von Ramin) ma wyrzeźbioną formę krzyża. Wszystkie pozostałe nagrobki pozbawione są symboliki chrześcijańskiej, co tłumaczy się tym, iż Raminowie należeli do masonerii. Nagrobki: 1. Henriette v. Ramin (1799–1876), Wilhelm Ramin (1789–1844) 2. Paul v. Ramin (26.3.1844–15.1.1922) 3. Ludwig v. Ramin Brunn (13 Dezember 1840–22 Januar 1911) z żoną Luise v. Ramin z domu v. Ludwiger (29 Februar 1840–20 April 1925) 4. Eberhard Ramin Brunn (29.7.1877–16.3.1937) z żoną Johanną v. Ramin z domu Gräfia v. Brünneck (1878–1951) 5. Barnim Ramin (1911–1945) i jego małżonka Gustawa Ramin–Günnitz (1915–2007). Obie panie, które zmarły po II wojnie światowej, nie zostały tutaj pochowane, a jedynie dopisano ich personalia obok mężów.

Ruiny dworu. Od betonowej drogi Tanowo-Węgornik, zobaczymy odchodzący w bok zapomniany dojazd do dworu. Gdy wejdziemy w las, po chwili wchodzimy w aleję kasztanową, i dochodzimy do marnych pozostałości fundamentów, okazałego kiedyś dworu., otoczonego parkiem, wtopionym obecnie w las. Pałac jak i otaczająca go osada Gunice, powstała w 1555 roku. Pierwszymi właścicielami był ród von Blankenburg. Następnie Von Ramin. Dzisiaj możemy zobaczyć jedynie ścianę wspierającą schody wejściowej na ganek, oraz sklepienie prowadzące pierwotnie do piwniczki. Stare opowieści mówią, że powstał w miejscu średniowiecznego zamku. i przytacza się legendę, jakoby w 1295 roku, podczas polowania, właściciel zamku zamordował pomorskiego księcia Barnima II. Świetny opis - https://historyczny.szczecin.pl/dawne-gunice-gunnitz/

Tanowo (niem. Falkenwalde). Wieś wspomniana w dokumentach związanych z Jasienicą z 1277 roku, przy przekazaniu gruntów przez księcia Barnima I, klasztorowi Augustianów. Była więc własnością zakonną, następnie książęca, a następnie w domenie państwowej.  Od średniowiecza cały czas związana z leśnictwem i myślistwem.  W XVIII wieku sprowadzono kolonizatorów. Wieś była rozbudowywana, zwłaszcza na przełomie XIX i XX wieku, i słynęła jako popularne miejsce polowań dla zamożnych mieszkańców Szczecina. Najbardziej znaną, historyczną postacią Tanowa, jest feldmarszałek August von Mackensen, służący w 3. Brygadzie Kawalerii w Szczecinie. Dużo informacji o Tanowie, znajdziemy w Historycznym Szczecinie. 

We wsi możemy zobaczyć:

• Willa feldmarszałka Augusta von Mackensena. 
• Prywatne Muzeum Motoryzacji i Wojskowości. Prowadzone jest przez pasjonata i kolekcjonera, historycznych pojazdów oraz militariów, Pana Leszka Budyłowskiego, przy dużym wsparciu żony. Może na zewnątrz nie jest imponujące, gdyż zobaczymy kilka starych pojazdów, które czekają głównie na renowację. Należy pamiętać, że jest to teren warsztatu. Ale w budynku znajdziemy wiele ciekawych perełek. Muzeum jest organizatorem i współorganizatorem wielu imprez historycznych w okolicach Szczecina, które warto odwiedzić. Udostępnia również swoje zasoby na inne wystawy. Nie jest czynne w określonych godzinach. Należy się umawiać wcześniej. Tel. do pana Leszka 604 516 143 Tel. do pani Bogny 602 110 401 e-mail: mmiw@o2.pl Link do profilu na Facebooku: https://www.facebook.com/mmiw.tanowo
• cmentarz przy ulicy Szczecińskiej. Według różnych źródeł, mógł powstać nawet w XVI wieku. Dawny cmentarz przykościelny, to kępa starych drzew na niewielkim wyniesieniu obok ulicy. Na jego terenie znajdziemy pozostałości nagrobków oraz pokryty bluszczem kamienny prostokąt (na skraju cmentarza). Jest to podstawa pomnika poświęconego mieszkańcom, którzy zginęli podczas I Wojny Światowej. Do 1999 roku miał tam stać jeden nagrobek z XVII wieku oraz jeden z drugiej połowy XIX wieku. Czy dzisiaj są ? Nie wiemy. W latach 70-tych, XX wieku o dziwo został sprzedany, wraz z grobami prywatnej osobie, która miała obok warzywnik. Niestety teren prywatny, więc nie zalecamy eksploracji.  
  
  Gdy poszperamy, znajdziemy również relikty tanowskiej świątyni z XIX wieku. Świątynia stała na niewielkim wzgórzu Żalisko (nazwa raczej powojenna), w otoczeniu starych lip i z już istniejącym cmentarzem. Powstała tu legenda, jakoby „Żercy” mylnie tłumacząc znaczenie godów w Kanie Galilejskiej zostali zamienieni w drzewa do momentu zmiany błędnego tłumaczenia.  
  Archiwalne zapiski informują o wcześniejszej świątyni w tym miejscu. Możliwe że nawet od czasów średniowiecza, gdzie wymienia się ją jako przypisaną kolegiacie szczecińskiej - wymienia się w dokumentach z 1280 roku, gdzie książę Bogusław IV, dodał patronat nad świątynią. Potwierdzenia jakiejś formy świątyni podaje się również w kolejnych latach. Są również informacje o kościele z początku XVIII wieku. Ostatni kościół pięknie wkomponowano w otoczenie. Otoczony starodrzewiem, z przykościelnym cmentarzem, blisko drogi łączącej Szczecin z Ueckermünde, dominował nad starym Tanowem, będąc niewątpliwie ozdobą miejscowości. Był bardzo podobny do świątyni w Tatyni oraz nieistniejącego kościoła w Mścięcinie. Ryglowa wieża, z barokowym hełmem i zegarem, zwieńczona była kulą i iglicą z chorągiewką. Bryła świątyni posiadała ostrołukowe okna boczne, ożebrowania ścian zewnętrznych. Przetrwała ona II Wojnę Światową. Jednak została po niej podpalona. Pomimo starań o odbudowę, władze kościelne jej nie otrzymały i ruiny kościoła zostały rozebrane około 1947 roku. A szkoda. Po wojnie msze odprawiane są w osobliwym kościele p.w. NSPJ, w byłej Gospodzie pod Lipami, która krótko po wojnie była również kinem. Jednak stary kościół, nie znikł całkowicie w odmętach przeszłości. Do wyposażenia wnętrza nowej świątyni, użyto częściowo zachowane elementy z kościoła. Należy do nich czasza ambony z postaciami czterech Ewangelistów, zawieszony na ścianie barokowy anioł z muszlą pierwotnie znad chrzcielnicy, żyrandol i dwa anioły. Witraże znajdujące się w kościele są współczesne. Obok kościoła stoi drewniana szkieletowa dzwonnica z 1807 r., z jednym XIX-wiecznym dzwonem.
• cmentarz ewangelicki przy ulicy Lipowej. Sięga rodowodem prawdopodobnie XVIII wieku. Dotrwał do naszych czasów jako rozległa i główna nekropolia - po wojnie chowano tu również polskich osadników. Do lat 60-tych, XX wieku zachował swój urok, jednak w dzisiejszych niestety jest mocno zdewastowany, w wyniku kradzieży nagrobków i elementów żeliwnych. Na początku 2023 roku, Stowarzyszenie Denkmal Pomorze, rozpoczęło proces porządkowo-ewidencyjny, wykopując stele nagrobne i pomniki, które można obecnie zwiedzić.
• kilka starych, szkieletowych (szachulcowych) domów, z drugiej połowy XIX wieku, przy ul. Szczecińskiej.

Pomnikowe dęby. Są to dwa pomniki przyrody, większy nazywany Tatą, średni Mamą a najmłodszy Synem. Tata jak to tata, jest największy i najgrubszy, jego obwód to 420 cm, mama w talii jest szczuplejsza, jej obwód to 340 cm. Synka obwodu nie zmierzono, ale on jest najmłodszy i najchudszy. Dęby nazwane na cześć inicjatorów założenia Szcze­cińskiego Turystycznego Klubu Kolarskiego „88”, jak i wieloletnich działaczy wpierw Szczecińskiego, później Regionalnego Oddziału PTTK w Szczecinie - małżeństwa Kaczmarków: Stefana „Taty” i Barbary „Mamy’.

Żółtew. Stajnia Bartoszewo miejsce znane i lubiane zaprasza na jazdy konne wszystkich miłośników koni. Dziś obszar stadniny nosi nazwę Żółtew, Stajnia funkcjonuje w starej zabudowie - jedynej jaka się ostałą w tej okolicy. Kiedyś w jego okolicach był zajazd Hundsforth z leśnym ośrodkiem wypoczynkowym, a kawałek wyżej osada/folwark Stangenhorst. Pierwsze wzmianki o zajeździe pochodzą z 1779 roku. I tak funkcjonował sobie do końca wojny. Potem jak zwykle, opuszczona zabudowa, uległa degradacji, szabrownictwu i zniszczeniu. Znajdziemy fundamenty i pozostałości budynków oraz ... ??? basen w lesie. Folwark Stangenhorst został opuszczony w latach 30-tych XX wieku i znikł z przestrzeni, zarośnięty lasem. Więcej informacji na stronie - Historyczny Szczecin

Leśniczówka (gajówka) Owczary (Försterei Hammelstall lub Forsthaus Hammelstall). Obecna zabudowa głównego budynku oraz gospodarczych, pochodzi z lat 10-20 XX wieku. Budynek leśniczówki, posiadający wysokie walory architektoniczne i kulturowe, jest obecnie jednym z dwóch tego typu obiektów zachowanych na terenie lasów miejskich Szczecina z grupy kilkunastu, stanowiąc unikatowe materialne świadectwo przeszłości regionu. Budynek formalnie odpowiada  cechom obiektów administracji leśnej wznoszonych w tym okresie na terenie Prus. Obecnie budynki zespołu leśniczówki Owczary stanowią własność Gminy Miasto Szczecin. Miejsce nie zawsze było związane z gospodarką leśną. Początkowo powiązana była z folwarkiem kościelnym należącym do majątku we wsi Bezrzecze. Po sekularyzacji dóbr w 1480 r. wieś z terenami wokół jeziora Głębokiego należała do kolejnych rodów, od końca XVI w. po XX w. do rodu von Ramin. Co się tu działo, jaka była zabudowa i przeznaczenie niestety nie wiadomo. W 1828 r. Bezrzecze otrzymało status majątku rycerskiego składającego się m.in. z folwarku Bezrzecze i dawnej owczarni (być może Hammelstall). Pod koniec XIX w. ilość owiec hodowanych w majątku wynosiła ok. 460 szt. Prawdopodobnie od początku folwark specjalizował się w hodowli owiec, co wskazuje jego nazwa (tłum, owczarnia). W aktach Amt Torgelow znajduje się informacja o przekazaniu Hammelstall w 1753 r. Radzie Wojny i Domeny (Kriegs- und Domanenrat). Udokumentowano, iż w 1862 roku wzniesiono zabudowania na terenie dzisiejszej leśniczówki. Na mapach z lat 30. XX w. miejsce oznaczone jest jako gajówka/leśnictwo (F., Försterei ). W 1939 r. na terenie Owczar zamieszkiwało 10 osób. Do 1939 r. administracyjnie teren należał do powiatu Randow, później został włączony do tzw. wielkiego miasta Szczecin. Po 1945 r. część majątku z gajówką włączono w granice Szczecina. W 1947 r. Owczary określono jako przysiółek. Zabudowania gospodarcze owczarni zostały rozebrane. Teren po budynkach, na północ od dzisiejszej zagrody leśniczówki został zalesiony. Po 1945 r. w budynkach mieściła się administracja leśna. W budynku leśniczówki do końca XX w. parter sezonowo zamieszkiwali pracownicy leśni, poddasze przeznaczono na mieszkanie osoby zarządzającej. Z dawnego zespołu budynków zachowany jest obiekt inwentarsko-gospodarczy (dawna stajnia) od strony północno-zachodniej.
Ciekawe linki
O Gajówce - https://historyczny.szczecin.pl/gajowka-owczary-hammelstall/

PODSUMOWANIE.

• Szlak oznakowany na obydwa kierunki jego pokonywania.
• Oznaczenie szlaku w 2010 roku określamy jako dostateczne z minusem, na odcinku Owczary-Trzebież Szcz.. Na terenie Lasów Miejskich Szczecina- bardzo dobre.
  
• Szlak określony jako łatwy z miejscowymi utrudnieniami.
  
• Szlak można pokonać pieszo i nordic walking (w tym przypadku należy pamiętać o przepisach ruchu drogowego).
• Na trasie odcinki innych szlaków  - patrz schemat.

SKALA TRUDNOŚCI PIESZA – 1
SKALA TRUDNOŚCI ROWER – 2
SKALA  TRUDNOŚCI NORDIC WALKING - 1

1 – łatwy bez utrudnień
2 – średni z miejscowymi utrudnieniami
3 – o utrudnionym przejściu/przejeździe